Í fyrri færslum höfum við fjallað um samstillta og ósamstillta útgáfu af bootstrap percolation, keðjuverkun þar sem hnútur í neti virkjast þegar nógu margir nágrannar hans eru virkir. Þessi ferli lýsa því hvernig upplýsingar dreifast um net.
Í þessum líkönum skoðuðum við eingöngu hnúta sem gátu örvað nágranna sína. Það er gott grunnlíkan fyrir útbreiðslu sjúkdóma eða slúðurs. Í öðrum aðstæðum geta hins vegar verið öfl sem vinna hvert gegn öðru. Skilaboðin gætu til dæmis staðið fyrir meðmæli vina með einhverri vöru. Ef allir vinir þínir mæla með tilteknu vörumerki gæti það ýtt þér út í að kaupa það. En ef sumir vina þinna mæla með öðru gætirðu skipt um skoðun á því hvað þú kaupir, eða einfaldlega orðið ráðvilltur. Á sama hátt eru sumar taugafrumur í heilanum örvandi og senda jákvæð skilaboð, á meðan aðrar eru hamlandi og senda neikvæð skilaboð. Hamlandi taugafrumurnar skipta miklu máli, því ef örvunin verður of mikil getur virknin farið úr böndunum, sem getur leitt til flogakasta.
Þá liggur beint við að spyrja hvað gerist ef við leyfum sumum hnútunum að vera neikvæðir. Það er einmitt það sem við gerðum í [2]. Við gerðum nokkrar áhugaverðar athuganir sem ég fjalla um í næstu færslum.
Hér fyrir neðan er útfærsla á ósamstilltri bootstrap percolation með hömlun, gerð með d3js. Grænu hnútarnir senda jákvæð skilaboð og þeir rauðu neikvæð. Hver hnútur heldur utan um hversu mörg jákvæð skilaboð hann hefur fengið, að frádregnum fjölda neikvæðra skilaboða. Við köllum þetta mætti hnútsins. Hnútur verður virkur (og helst virkur) ef mætti hans nær einhvern tímann . Þú getur reynt að stýra því hve stór hluti grænu hnútanna verður virkur með því að breyta fjölda neikvæðra hnúta. Þegar mætti hnúts verður neikvætt litum við hann bláan. Hnútar sem lenda í þessu ástandi eru ólíklegri til að verða nokkurn tímann virkir. Það getur gerst, en flestir þeirra eru í raun frosnir.